Deel | .
 

 Ain't nobody who can comfort me

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Andy Scott
avatar
Music teacher



PROFIELNaam : Soof
Aantal berichten : 102
RPG SHEET
Student/Teacher Profile
Leeftijd: 32 years
Geslacht: Male
Liefde: Underneath the depth of my sin

BerichtOnderwerp: Ain't nobody who can comfort me   do jul 16, 2015 12:51 am


Smooth as always. Het is nooit een slim idee om van een zondag avond iets groots te maken, maar aangezien de zaterdagavond nu een grote nee was door al die roddels, bleef hij dan maar liever thuis. Het was zondag dan wel rustig, maar rustig was opeens iets heel erg moois. Het enige nadeel, oké het enige grote nadeel dan, was dat hij de volgende dag gewoon om acht uur op zijn werk moest zijn en niet met een barstende koppijn wakker worden in een stoel waar hij de vorige avond doodop in in slaap was gevallen. Andy wreef al vloekend over zijn hoofd en kwam overeind, om de helse pijn in zijn lichaam te ervaren door al de alcohol die hij de avond ervoor had gedronken. Een blik op de klok deed hem al schrikken, want het was nu negen uur en ook nu pas hoorde hij het getril (wat was hij blij dat hij zijn mobiel op stil had gezet, want bij elk geluid leek zijn hoofd wel te ontploffen) in de zak van zijn jas. Hij hoefde hem niet eens op te pakken, want hij wist al dat het de schoolleiding was. Geen tijd was er dus om alles op een rijtje te zetten, want hij moest zich snel aankleden en een ontbijt bestond uit een kop koffie, die maar half werd opgedronken omdat het zo heet was en hij geen tijd had om te wachten op afkoeling, en een broodje dat hij onderweg maar op at. Of hij al zijn spullen bij zich had was nog maar de vraag, maar die vraag zou maar op school beantwoord moeten worden.
De bel ging, toen hij het gebouw betrad en oh hij kon wel in elkaar krimpen van de koppijn hij kreeg van dat schelle geluid. Dus.. hij had in totaal twee uren gemist en nu was de pauze alweer voorbij? Stilletjes vervloekte hij zichzelf, want hij had nu geen ingeroosterd uur. Oké, no worries, er was nog altijd een cafetaria waar hij een uur lang in een donker hoekje kon zitten. Dat deed hij ook en toen hij die walgelijke koffie voor zich had die studenten gratis konden ‘drinken’ wreef hij met zijn handen over zijn ogen en een kreun verliet zijn mond. Zijn vingers zaten onder de donkere make-up die hij er de vorige nacht niet af had gewassen. Hij zou nu waarschijnlijk op een wasbeer lijken met zwarte vegen over zijn wangen. Thank god had hij nog altijd een zonnebril in zijn tas die hij gelijk opzette en hij schoof zijn stoel wat naar achteren en keek naar het plastic bekertje op de tafel voor hem. Pitiful.
tag: +Clarissa | words: 442 | outfit

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Clarissa Williams
avatar
Student



PROFIELNaam : Daanz
Aantal berichten : 134
RPG SHEET
Student/Teacher Profile
Leeftijd: 21 years
Geslacht: Female
Liefde: My heart's beating faster, I know what I'm after.

BerichtOnderwerp: Re: Ain't nobody who can comfort me   do jul 16, 2015 10:22 am

Het plan was geweest om het hele weekend haar kamer niet verlaten. Want toen ze het weekend na het incident naar de stad was gegaan, was ze zich werkełijk kapot geschrokken hoeveel aandacht er nog aan hen besteed werd. Journalisten besprongen haar zowat als hongerige bloedhonden die een verse steak onder de neus geduwd kregen. Niet dat ze ook maar één woord tegen hen gesproken had, nee. Ze was met haar zonnebril op en pokerface doorgelopen naar de plek van bestemming. Maar ook daar was het zo erg dat ze naar huis was gegaan en tot haar grote teleurstelling had moeten stellen dat uitgaan er niet meer inzat voorlopig. Toch had ze de afgelopen avond weer wat moed gehad toen een paar vrienden haar mee hadden gevraagd. Op zondagavond uitgaan bleek geen goed idee te zijn geweest. Voorlopig zat dat er ook niet meer in. Ze was wakker geworden op haar eigen kamer met de kleding van de vorige avond nog aan. Wat verward krabbelde ze overeind en wreef in haar ogen. Toen ze terugkeek naar haar hand zag ze dat deze een zwarte veeg had. Oh ja. Haar blik gleed terug naar haar wekker en een diepe - nog altijd slaperige - frons verscheen. Het was al later in de ochtend. Welke dag was het vandaag? Oh. Shoot. Maandag. Als een bezetene vloog ze haar bed uit en landde met twee voeten op de grond. Snel wisselde ze haar kleding om, maar het enige andere wat ze zo snel kon vinden was een eveneens zwart setje dat bestond uit een donkere legging, leren rokje en een shirtje wat ook wat weg had van leer die aan de bovenkant zwart was en aan de onderkant overliep op een beige kleur. Het was in elk geval beter dan de feestkleding die ze eerst aan had gehad, dus dat was al heel wat. Nu moest ze er toch wel wat tempo in gaan zetten hoor, want waarschijnlijk had ze al twee uur gemist. Urg. Waar was haar wekker George als je haar nodig had? Clarissa zuchtte een keer, pakte haar tas haastig van de grond en hoopte dat alles er ondertussen in zat. Gehaast en half struikelend omdat ze haar korte laarsjes nog niet goed aan had schoot ze haar kamer uit en ging in de richting van het schoolgebouw, wat best wel stil was omdat iedereen in zijn of haar lokaal zat en les volgde. Toen ze bij haar lokaal was aangekomen werd ze droogjes aangekeken door de docent, die zijn hand statig hief en haar naar de deur gebaarde. Nog eens shoot. Iet wat sukkelig draaide Clarissa zich dan maar om en verliet het lokaal, er uit gestuurd, lessen helemaal overgeslagen én te laat.
Omdat ze toch een heel uur had, had ze voor een kort moment het terrein verlaten om ergens een ontbijtje te halen, want hell no dat ze nog eten uit die kantine nam. Dat was gewoon een lachertje. De koffie was slap, de broodjes waren droog en oud en dan verwachtte ze ook nog dat ze er haar geld aan zou geven? Dan ging ze liever naar het winkeltje om de hoek waar ze tenminste goede koffie verkochten en vers ruikende broodjes. Uiteindelijk kwam ze naar buiten met een zakje croissants en twee bekers koffie. Dat had ze wel nodig om het kloppende gevoel uit haar hoofd weg te krijgen en de dag een beetje door te komen, al was de gedachte er serieus om gewoon terug te gaan naar haar kamer en de hele dag over te slaan. Maar nee, dan kreeg ze nog meer problemen en nu kwam ze er gewoon mee dat ze zich verslapen had. Anders werd het echt spijbelen en er waren problemen genoeg op dit moment. Het was best stil in de school en enkel zo hier en daar liep iemand met een tussenuur. Clarissa slenterde met haar ingeslagen levensmiddelen in de richting van de cafetaria, die ongeveer elk tafeltje wel minstens één persoon zat. Nu moest ze dus naast iemand gaan zitten, jay, want ze zag er vast niet uit met de enorme lading mascara onder haar ogen en duidelijk slaperige vertoning. Het scheelde dan nog dat met een simpele beweging van haar hand door haar haren heen deze weer een beetje goed kwamen te zitten zodat dat er weer een beetje acceptabel uitzag. Het liefst zou ze dus ergens in een hoekje zitten, maar zelfs dat tafeltje was bezet. Door een bekend persoon zowaar. Het zou maar eventjes moeten dan. Met een kalme pas liep ze naar het tafeltje toe waar de bekende zwartharige man aan zat en ze plofte zachtjes tegenover hem neer, waarbij haar blik naar het zielige bekertje koffie ging. Well, het zag er naar uit dat hij ook wel een avond achter de rug had. Een schaapachtige grijns kwam op haar gezicht en ze zuchtte een keertje, half gapend. Hierna schoof ze één van de bekers koffie die van veel betere kwaliteit waren zonder iets te zeggen naar hem toe en opende ze haar zakje croissants.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Andy Scott
avatar
Music teacher



PROFIELNaam : Soof
Aantal berichten : 102
RPG SHEET
Student/Teacher Profile
Leeftijd: 32 years
Geslacht: Male
Liefde: Underneath the depth of my sin

BerichtOnderwerp: Re: Ain't nobody who can comfort me   do jul 16, 2015 5:58 pm


Bij zijn abrupte binnenkomst was het geroezemoes in de kantine gelukkig een beetje gedaald, maar zodra er een paar leerlingen die bij elkaar in de buurt zaten wat luider begonnen te praten, wierp hij ze een licht waarschuwende blik toe en die kwam wat heftiger over met zo’n zonnebril. Nog altijd werd elk klein geluidje wel met duizend decibel versterkt en had hij zich misschien beter in de bibliotheek kunnen verstoppen, maar daar zou van hem geacht worden dat hij iets nuttigs zou doen. Dat deed hij dus niet. De man leunde wat meer naar achteren in het niet erg prettig zittende stoeltje en sloot zijn ogen waarna hij een lange teug adem uitblies en het plastic bekertje maar oppakte en een slok nam van de waterige koffie, die hem niet echt veel wakkerder leek te maken. Good try though.
Plots werd er iets naar hem toe geschoven en blijkbaar had hij zijn ogen wat te lang gesloten, want hij herinnerde zich niet dat er iemand bij hem was komen zitten. Toen hij opkeek verdween de glimlach op zijn gezicht, die hij er maar had opgezet omdat hij een beter bakje koffie had gekregen en het was wel zo beleefd, en ging zijn blik weer naar de tafel. Het duurde even voordat hij de voor en tegendelen tegen elkaar had afgewogen. “Geen les?” Yikes, zijn stem klonk zelfs nog een beetje rauw van de nacht ervoor. Als afleiding greep hij de aangeboden koffie maar en gunde die van de school geen blik meer waardig. Zelfs al was het betere koffie, de vieze nasmaak in zijn mond wegspoelen was moeilijk en.. waarom ging ze weer precies in zijn buurt zitten?
tag: +Clarissa | words: 279 | outfit

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Clarissa Williams
avatar
Student



PROFIELNaam : Daanz
Aantal berichten : 134
RPG SHEET
Student/Teacher Profile
Leeftijd: 21 years
Geslacht: Female
Liefde: My heart's beating faster, I know what I'm after.

BerichtOnderwerp: Re: Ain't nobody who can comfort me   do jul 16, 2015 6:37 pm

Het leek erop dat de ander aardig afwezig was gezien deze niet door had dat ze er was gaan zitten, totdat ze de beker koffie naar de overkant geschoven had. Aan de ene kant had ze trek in haar croissants, maar aan de andere kant ook weer niet. Dat kwam waarschijnlijk door de kater waar ze nog steeds wat last van had. Het leek net alsof ze een klap tegen haar achterhoofd had gekregen, maar ondertussen leek ze er wel aan gewend te zijn geraakt. Immers was dit niet de eerste keer dat ze zo op school was verschenen. De ander leek een beetje zuurtjes en het drong haar weer door waarom. Oh ja. Oeps. Misschien had ze beter ergens anders moeten gaan zitten, maar wat gaf het ook. Iedereen had dat blad toch al gelezen ondertussen en op school zei men er weinig van - vergeleken met de paparazzi. Zacht peuterde ze aan het papier om haar croissant en drong zichzelf een hap te nemen van het vers ruikende broodje. Na één hap legde ze het echter al neer en begon ze aan haar koffie. Jupz. Werkte veel beter op een moment als deze. Bij het horen van de rauwe stem keek ze op, haar vermoedens waren dus juist geweest, maar ze zou er geen opmerking over maken. "Ja," begon ze toen terwijl ze naar het rooster keek dat ze ondertussen op tafel had neergelegd. Shoot. "Eh.. ik had van u les vanochtend.." Shoot. Misschien was hij daarom wel een beetje zuurtjes, omdat ze bij zijn les niet aanwezig was geweest. Wist zij veel dat hij dat uur ook afwezig was geweest. "Sorry dat ik die gemist heb." Hopelijk werd dat straks geen portie strafwerk schrijven, want daar had ze helemaal geen zin in. Tevens ook geen tijd voor, want al haar vrije tijd na schooltijd werd in maar één ding gestoken. Hehe.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
RPG SHEET

BerichtOnderwerp: Re: Ain't nobody who can comfort me   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Ain't nobody who can comfort me

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Cambrigde University :: C A M B R I G D E - U N I V E R S I T Y :: Cambrigde University :: CAFETERIA-